74 cannes festivali ardindan kirilma noktasi mi eenyvC3w

74. Cannes Festivali ardından: Kırılma noktası mı?

Hem beklediğimiz hem de asla beklenmedik, neredeyse gerçeküstü, bir o denli da gerçekçi lakin şaşırtan, düşündürücü olmasıyla birlikte da kışkırtıcı, garip bir ödül merasimine tanık olduk. Sahnenin sağ yanında heyete ayrılan kanepelerde, şen şakrak bir solunum yaşanıyordu güya. Spike Lee, bırakın hoşgörülü bir müdür olmayı, oyun odasının en yaramaz çocuğuydu güya. Kuşkusuz fazlaca keyifliydi. Bir o denli da yorgundu; başı da dumanlıydı herhalde ki tarihe geçen bir gaf yaparak, merasimin çabucak başlangıcında, en sonunda verilecek Altın Palmiye Ödülü’nün genç Fransız kadın direktör Julia Ducournau’nun “Titane”adlı sinemasının bulunduğunu ağzından kaçırıveriyordu!

Solunum köşesindeki oyun arkadaşlarının “Aman dur, sus. Sırası değil!” çığlıkları ortasında anlaşılması ne memnun ki bir seviyede gölgelenen bu vakitsiz ifşa, bir sahneye koyma cilvesi miydi yoksa! Hayır değildi. Düpedüz dev gibi bir gaf bulunduğunu idrak etmek için, şenliğin sanat direktörü Thierry Frémaux’nun yüzündeki şaşkın ve mutsuz ifadeyi görmek kafiydi…

YENİLİKÇİ, GENÇ VE BAYAN…

Böylesine hafifçe, ciddiyetten uzak bir görünümün arkasında, aslına bakarsak son aşama mühim kırılma noktalarına işaret eden yiğit bir ödül listesine tanık olduk.

Birinci bakışta, belkemiğinden yoksun, istikrarsız ve dağınık izlenimi veren ödüllerle öne çıkarılan sinemalar, temelde yavuz ve yenilikçi bir yaklaşımın, şuurlu bir ortak iradenin sonucuydu. Dokuz kurul üyesinin, oybirliğiyle emsalsiz üstünde birleşebilecekleri sinemalar yoktu lakin temel çizgide buluşmaları sorun olmamıştı: Genç direktörleri ve oyuncuları ön plana çıkarırken, değişik hassaslıkları lisana getiren, değişik janrları beraber harmanlayan yenilikçi teşebbüslere ve kadın sanatkarların değişik hassaslığına daha dikkatle kulak vermek…

En kafi kadın ve adam oyuncu ödüllerinin de oldukça azca tanınan genç isimlere verilmesi, bu bağlamda dengeli bir tüm oluşturmakta. Değişik bir heyetin 31 birinci beyaz perde ortasından yapmak durumunda kalmış olduğu sorun seçimde de bir kadın direktörün ödüllendirilmesi, bu temel eğilimin yatay bir gerçeklik oluşturduğunun da delili sayılmalı.

Beylik tabiriyle, ömrün aynası olan beyaz perdenin bugün sunmuş olduğu imajlar, bu kesim parça kırık aynalara, oldukça değişik buğulu gözlükler akabinde bakışın, neredeyse kübist yansımaları…

Elli yıl evvel, Marco Ferreri’nin Cannes’da ödüllendiriliğinde yuhalanan sinemasının yenilikçi provokatör bakış açısını canı gönülden korumak için çaba sarfeden o günlerin genç sinemaseverleri bizlerin, bugün birebir duyarlığı sergileyememize de şaşmamak gerekiyor. Julia Ducournau’nun, dehşet, sertlik, bilimkurgu, sex ve ruhsal janrları harmanlayan, yer yer itici ve kışkırtıcı örneksiz sinemasının yarattığı dalgaların da, seyirciye nazaran değişik yansılar doğuracağı ortada.

Yaratıcı sinemasının en kıymetli özgünlüğü de bu aslına bakarsak.

Heyete, “her tıp farklılığa kıymet verdiği ve can alıcıları sahneye çağrı etmekten çekinmediği için teşekkür eden Julia Ducournau’nun sineması “Titane”, izlemeyenlere anlatılmaması ihtiyaç duyulan çarpıcı bir tecrübe etme…

MÜKAFATLAR…

  • En âlâ direktör mükafatını ise “Annette” adlı sinemasıyla Fransız direktör Leos Carax aldı.
  • Kısa beyaz perde kolunda kurul hususi mükafatı Brezilyalı direktör ve senarist Jasmin Tenucci’nin “Ceu de Agosto”ya verilirken, Altın Palmiye mükafatına Hong Konglu direktör Tang Yi’nin “Tian Xia Wu Ya” sineması kıymet görüldü.
  • Altın Kamera mükafatı de “Murina” sinemasıyla Hırvat asıllı direktör Antoneta Alamat Kusijanoviç’e verildi.
  • İtalyan direktör Marco Bellocchio, Onursal Altın Palmiye mükafatını aldı. En âlâ adam oyuncu “Nitram” sinemasındaki rolüyle Amerikalı erkek oyuncu Caleb Landry Jones, en güzel kadın oyuncu ise “Verdens Verste Menneske” sinemasındaki performansıyla Norveçli kadın oyuncu Renate Reinsve seçildi.
  • Kurul Hususi Ödülü’nü de İsrail asıllı direktör Nadav Lapid’in “Ha’berech” ile Taylandlı direktör Apichatpong Weerasethakul’un “Memoria” sinemaları aldı.
  • Japon direktör Hamaguchi Ryusuke’nin yönettiği ve Takamasa Oe ile yazdığı “Drive My Car” en muntazam senaryo mükafatına paha görüldü.
  • Büyük Ödül, İran asıllı Asghar Farhadi’nin yönettiği “Ghahreman” ile Finlandiyalı Juho Kuosmanen’in yönettiği “Hytti N6” sinemalarına verildi.

Kaynak: Cumhuriyet

🔥11

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir