Aşık Veysel Sözleri.. En güzel Aşık Veysel Sözleri..

Veysel Şatıroğlu ismiyle dünyaya gelen Aşık Veysel, halkın ozanı olarak bu unvanı kazanmıştır. 8 yaşlarında gözlerini kaybetmesi ile yaşamı değişen Aşık Veysel bugün hala en bedelli ozanlarımızdan biridir. Aşık Veysel kelamları

AŞIK VEYSEL KELAMLARI

Gam leskesi saf saf oldu. Daima sözlerim boş söz oldu. Senin yolunda mahvoldu. Gençliğimin çağı benim.

Bir hoşun mecnunuyum ezelden. Veremem telkini gelmiyor elden. Yandım ateşine can u gönülden. Görmesem günlerim uzar yıl suretiyle.

Ademi sürdün bakmadın. Cennette de bırakmadın. Şeytanı niye yakmadın? Cehennemin var da senin.

Ne varise sende bende Tıpkı varlık her vücutta Yarın mezara girende Sen toksun da ben açmıyım.

Tanrı birdir Peygamber Hak. Rabbül alemindir mutlak. Senlik kişilik nedir bırak. Söyleyim geldi sırası. Kürt’ü Türk’ü ve Çerkes’i. Daima Adem’in oğlu kızı. Beraberce şehit gazi. Yanlış var mı ve neresi?

“Anlatamam sıkıntımı kaygısız beşere, Üzüntü çekmeyen sorun değerin bilmesi imkansız.”

“Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, artık bir odaya kapanmış oldu kaldı.”

“Ne varise sende bende, birebir varlık her vücutta. Yarın mezara girende, sen toksun da ben aç mıyım?”

“Bu alemi gören sensin. Yok gözünde perde senin. Haksıza yol veren sensin. Yok mu cürmün burda senin.”

“Herkim olursa bu sırra mazhar. Dünyaya bırakır ölmez bir yapıt. Gün gelir Veysel’i kucaklar. Benim sadık yârim kara topraktır.”

Dokuz ay koynunda gezdirdi beni. Ne cefalar çekti ne etti Anam. Acı tatlı zahmetime katlandı. Havalandırdı yuvadan yürüttü Anam. Anaların hakkı kolay ödenmez. Analara ne yakışmaz ne denmez. Kan uykudan gece kalkar gücenmez. Emzirdi salladı uyuttu Anam.

Sensin kederine düştüğüm. Hayal oldu konuştuğum. Her gün yediğim içtiğim. İçerimde ağu benim.

Çalıştım kadehim dolduramadım. Hiç kimseye halimi bildiremedim. Gönlümün isteğini aldıramadım. Dileğim tabibe deyvermediler.

Sorun ile mihnete dalmayan aşık. Ne yemiş ne doymuş eli bulaşık. Kınama Veysel’i fikri dolaşık. Ayrılmış yârinden yar diyarından.

“Aldanma cahilin kuru sözüne. Kültürsüz insanoğlunun kulu palavradır. Hükmetse dünyanın her tarafına. Dileği maksadı yolu palavradır.”

Ay geçer yıl geçer uzarsa orta giyinin kara libas yaslan duvara yanından göğsünden açılır yara yar gelmezse yaraların elletme.

İtimat edersen benim sözüme gel birlik kavline girelim kardaş birlik fazlaca tatlıdır benzeri üzüme içip şerbetini duralım kardaş.

Dünyaya gelmemde niyet ne idi: Bir sadık dost.

Gönüle mecnundur demiştik baştan. Üşenmez borandan ıslanmaz yaştan. Boğulmaz denizden yenmez alevden. Ateşi kor közü kendinden olur.

“Kuran’a bak, İncil’e bak… Dört kitabın dördü de hak. Hakir görüp ırk ayırmak, hakitatte yüz karası…”

“Ben bir insanoğlu sen bir dut kısmı, ben babamı sen ustanı unutma.”

Ben bir insanoğlu sen bir dut kısmı. Ben babamı sen ustanı unutma

Seversin, alırsın, karın olur/ Seversin, alamazsın, karasevdalın olur.

Benim sana verebileceğim fazlaca bir şey yok aslına bakarsak. Çay var içersen, Ben var seversen, Yol var gidersen.

Hoşluğun on para etmez bu bendeki aşk olmasa.

Bir yar için diyar diyar dolandım. Yoruldum da Çamlıbel’e yaslandım. Irmak oldum çalkalandım bulandım. Duruldum da Çamlıbel’e yaslandım. Gahi gönül oldum yüksekten uçtum. Ferhat oldum aşk uğrunda çalıştım. İrenk irenk çiçeklere karıştım. Dirildim de Çamlıbel’e yaslandım.

Karadeniz suretiyle kükrer coşarsa. Dalgası erişince yaman aşıklar. Hırs gelip de ayranlığı şişerse. Kaybeder irade dümen aşıklar.

Aşık Veysel kelamları ile Anadolu’nun derinlerinden gelen kelamları anlatımlarınıza yansıtabilirsiniz. İşte en hoş Aşık Veysel sözleri…

Taş olsam yandım idi. Toprak oldum da dayandım.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, artık bir odaya kapanmış oldu kaldı.

Bilgisiz insan gül ise de koklama.

Ben giderim sazım sen kal dünyada. Kapalı sırlarımı aşikar etme. Lal olsun lisanların söyleme yada. Acayip bülbül suretiyle ah u zar etme.

Aslıma karışıp toprak olunca. Çiçek olur mezarımı süslerim. Dağlar yeşil giyer bulutlar ağlar. Gök yüzünde dalgalanır seslerim. Ne zaman toprakla birleşir cismim. Cümle yaratık ile bir olur ismim. Ne hasudum kalır ne de bir hasmım. Eski düşmanlarım olur dostlarım.

“Yüzü hoş olana kırk günde doyarsın da, Gönlü hoş olana kırk yılda doyamazsın.”

“İnan sana değil kastım, cahille sohbeti kestim. “

“Dünyaya geldiğim anda yürüdüm birebir vakitte iki kapılı bir handa gidiyorum gündüz gece”

Ben bir insanoğlu sen bir dut kolu. Ben babamı sen ustanı unutma.

Sen bilmezsin.. O bilmez.. Asla kimse bilmez, bilmesi imkansız.. Hatta Ben bile. Bir tek paşa gönlüm bilir.

Seyrettim âlemi dünya dar dedim. Ay dünya ortası güya bir adım. Denizi karayı ölçtüm aradım. Adalar içinde var belli değil.

Avrupa Asya değişik bir kıta. Bir senelik yol idi deveye cet. Uçaklar sığdırdı beş on saata. Daha neler çıkar dur belli değil.

Sevgisi içimde yaşayıp duran. Nazlı güzellerin şirin İstanbul. Imgesel başımda hükümdar devam eden. Görmez gözlerime görün İstanbul.

Bu dünyanın meyvesini. Yesem amma yesem amma. Arasam bulsam hasını. Yesem amma yesem amma.

Dünyaya gelmemde amaç ne idi: bir sadık dost.

Aşkın beni elden ele gezdirdi. Oldukça dolandım bulamadım eşini. Beni candan usandırdı bezdirdi. Tuzlu imiş yiyemedim aşını. Benim ile gezdin beni arattın. Bir arada oturup bir arada yattın. Türlü türlü güllerinden koklattın. Aşık ettin güle bülbül kuşunu.

Gündem

Kaynak: Haberler.com

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir