meshur fotograftaki gazeteci cocuk hayatini kaybetti TpdbdyMv

Meşhur fotoğraftaki ‘gazeteci çocuk’ hayatını kaybetti

Küçükayasofya’daki Şehit Mehmet Paşa Sokağı’nda 1958 senesinde, bir çocuk elinde gazetelerle koşturarak “Yazıyor, yazıyor” diye bağırırken fotoğraflanmıştı. Her insanın “O çocuk” söylediği Hayreddin Baş, 6 Temmuz günü 72 yaşlarında yaşamını yitirdi. 

Baş, 1949 senesinde İstanbul’da dünyaya geldi. Çocukluğunu geçirdiği Küçükayasofya’da 9 yaşlarındayken okul öncesi ve sonrası eline gazeteleri alıp “Yazıyor, yazıyor” diye bağırarak gazete satıyordu. 1958 senesinde Özgürlük muhabiri Hilmi Şahenk, meşhur gazete satan çocuk fotoğrafını çekti. Fotoğraftaki çocuk Hayreddin Baş’tı. Baş, seneler sonrasında Bahçelievler Kocasinan’a taşınarak yaşamını marangozlukla sürdürmeye başladı, evliliğe ilk adımını attı ve bir çocuk sahibi oldu. 

NİSAN AYINDA TEDAVİ GÖRDÜ

Şeker hastası olan Baş, nisan ayında Çerkezköy’de yaşayan eşi ve oğlunun yanına gitti ve bir mühlet hastanede tedavi görmüş oldu, güzelleştikten sonrasında ise Kocasinan’daki konutuna geri döndü. 6 Temmuz’da ömrünü yitirdi, Baş’ı tek başına yaşamış olduğu konutta yeğeni Murat Baş buldu. Vefatının arkasında ise o meşhur gazeteci çocuk fotoğrafı ile Galatasaray Lisesi, Boğaziçi Üniversitesi suretiyle birçok yere mobilya ürettiği marangoz atölyesi kaldı. 

“6 TEMMUZ GÜNÜ BİZ AMCAMIZI KAYBETTİK”

Baş’ı yeğeni Murat Baş ve 30 yılı aşkın müddettir arkadaşı olan Kocasinan Mahallesi Muhtarı Necmettin Ünalmış söyledi. 

Yeğeni Murat Baş, amcasının Kocasinan’daki meskeninin bodrum katında bulunan marangoz atölyesinde gözyaşı döktü. Murat Baş, amcası ile ilgili olarak, “Çerkezköy’de oturan ailesi vardı, oraya gitti, hastanede tedavi görmüş oldu. Mayıs sonu pandeminin bitmesiyle buraya yeniden geldi. Orada duramıyordu, sıkılıyordu. Burada senelerdir oturmuş olduğu için daha rahat ediyordu. Güzelleşmişti, uygundu, konutta tek kalıyordu, zati ailesi orada oturmuş olduğu için. 6 Temmuz günü haber alamadık kendisinden, telefonla ulaşamadık. Akşam 7.30 suretiyle geldim meskene, anahtarı bende yoktu, kapı kilitli değildi, kapıyı kartla açtım, odada vefat etmiş halde buldum. Ambulans falan çağırdık, 6 Temmuz günü biz amcamızı kaybettik. Biz karşılıklı dairelerde oturuyoruz. Sabah o erken kalkardı, minibüsü vardı, yakın bir yerde çorba içmeye giderdi, dostlarıyla takılırdı. Son vakitlerde mesai yapıyorduk, 1 hafta 10 gün falan görüşemiyordum, daima geç geldiğim için. Çocukken gazete satarmış, kendisi de anlatırdı. Ben şu an 41 yaşındayım, ben kendimi bildim bileli daima buradaydık, bu mahallede doğduk, buranın yerlisiyiz” dedi.

“AĞAÇTAN ANLARDI, BEŞERDEN ANLARDI, KELAMDAN ANLARDI”

Muhtar Necmettin Ünalmış ise, “Son çıkan gazete, o da ‘yazıyor’ diye başlardı. Hayrettin Amca okuldan sonrasında baya gazete satmış. Eski İstanbul orası, o insanlarda daima Hayrettin amcadan gazete alırmış. Akrabaları inanmadı ‘bu o değil’ diye sadece dedi ki ‘ben beni burnumdan tanırım’, o burun hala mevcuttu. 30 yıldan fazladır dostluğumuz vardı. Oldukça kafi bir sanatkardı. Galatasaray Lisesi’nin iç dekorlarını yapmış, oranın müdür yardımcısıyla da ilkokulu beraber okumuşlar. Seneler sonrasında da orada karşılaşmışlar ve ondan sonrasında da lisenin tüm işlerini Hayrettin Amca’ya verirdi. Hayrettin Amcamız ağaçtan anlardı, beşerden anlardı, kelamdan anlardı, bir de metreyle ölçü almazdı, gözle ve gönülle ölçü alırdı” dedi. 

KAYNAK: DHA

Kaynak: Haber7

🔥7

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir